fbpx

Wynalazek: Hodowla karpia w sadzy, sadz i technologia hodowli karpi

Wynalazek lic.: Hodowla karpia w sadzach: sadz i technologia

0 191

Wynalazek na licencje: Hodowla karpia w sadzach: sadz i technologia hodowli

Sposób komercyjnej hodowli karpia w sadzy i technologia hodowli karpi w sadzy to uproszczona nazwa rozwiązania zgłoszonego do Urzędu Patentowego pt.: „Sposób komercyjnej hodowli karpia w zbiorniku wodnym, zbiornik wodny oraz zespół sadzów do stosowania tego sposobu”. Są to produkty i technologie, które pozwalają na zwiększenie zyskowności gospodarstw hodowlanych specjalizujących się w hodowli ryb, a szczególnie karpi oraz znacznie ułatwiają proces odławiania karpi, który według konwencjonalnych metod wiąże się najczęściej z koniecznością wchodzenia do zimnej wody. Jest to uciążliwe dla pracownika i często wymaga spuszczania wody z całego stawu, co wiąże się z ryzykiem niesprzedania wszystkich ryb ze stawu.

Wynalazek został zgłoszony do ochrony do Urzędu Patentowego jako patent na wynalazek. Aktualnie poszukiwani są hodowcy i firmy, które chcą wdrożyć niniejszy innowacyjny projekt w ramach własnej inwestycji lub kapitału pochodzącego z dofinansowania (aby uzyskać więcej informacji, napisz do nas na: kontakt@wynalazca.tv).

Wynalazek ten znajduje się na najwyższym poziomie technologicznym (został już wdrożony i przetestowany). Twórcą niniejszego wynalazku opracowanego we współpracy z Wynalazcą TV jest Pan Wieńczysław Wawerski – doświadczony hodowca, właściciel stawów hodowlanych, specjalizujący się w hodowli karpi.

Twórca wynalazku i historia jego powstania

Twórcą innowacyjnego wynalazku, jakim jest sposób komercyjnej hodowli w sadzy i technologia hodowli karpi w sadzy, jest Pan Wieńczysław Wawerski.

Pan Wieńczysław Wawerski to bardzo doświadczony hodowca ryb, który od 1989 roku jest właścicielem własnego gospodarstwa rybnego „Odra” na terenach gminy Gorzyce. Zainwestował on swoje oszczędności i założył stawy na terenach wydzierżawionych od gminy.

Podczas wielu lat spędzonych na opracowywaniu skutecznej i przede wszystkim wydajnej metody hodowli karpi udało mu się stworzyć innowacyjną technologię i produkt, dzięki którym znacznie poprawił wydajność swojego przedsiębiorstwa, a także uzyskał ryby (szczególnie karpie) o bardzo korzystnych, a w zasadzie niespotykanych walorach smakowych i rozwiązał wiele problemów, z jakimi borykają się hodowcy podczas swojej pracy.

Poszukując pomocy w realizacji swojej technologii, Pan Wieńczysław trafił na nasz zespół – ekipę Wynalazca TV.

Skontaktował się z nami, dowiedział się więcej o naszej usłudze tworzenia wynalazków i tak ostatecznie udało się nam wspólnie opracować i ochronić jego produkt oraz sposób do hodowli karpi w sadzach w postaci jednego zgłoszenia patentowego, które opisano poniżej.

Wynalazek Pana Wieńczysława ma na celu przede wszystkim zwiększenie współczynnika przeżywalności karpi, zmniejszenie strat finansowych podczas hodowli, zarówno jeśli chodzi o straty ryb związane z działalnością drapieżników i kłusowników, jak i strat związanych z niewykorzystaniem całej paszy przez karpie. Co więcej, dzięki wdrożeniu tego sposobu, możliwy będzie chów ryb bez uszczerbku na ekosystemie zbiornika hodowlanego.

Problematyka rozwiązywana przez wynalazek

Hodowla karpi w stawach wiąże się z koniecznością spełnienia szeregu wymagań, aby zagwarantować rybom odpowiednie warunki wymagane do przeżycia. Niestety, w wielu przypadkach, mimo starań – hodowcy nie uzyskują zadowalających wyników, ze względu na działalność drapieżników (zarówno powietrznych, jak i wodnych), a także kłusowników.

Generuje to straty, zmniejszające zysk oraz powodujące niepełne wykorzystanie możliwości hodowlanych stawów. Dodatkowe problemy wiążą się z samym procesem hodowli – odławianiem ryb czy karmieniem, a także procesem degradacji środowiska naturalnego.

Problemy związane ze stratami finansowymi podczas hodowli karpi

Dokonując zakupu ryb, hodowca ponosi znaczne koszty związane z przygotowaniem masowego chowu, licząc na jak największe zyski.

Współczynnik przeżywalności młodych osobników zależny jest od wielu czynników.

Część z nich ginie, ponieważ zostają upolowane przez inne drapieżne ryby oraz wydry, niektóre zostają schwytane przez kłusowników odławiających je bez wiedzy hodowcy, a pozostałe padają ofiarą drapieżnych ptaków.

Każda ryba, która nie zostanie sprzedana, generuje straty, przez co w ekstremalnych przypadkach cała hodowla może stać się nieopłacalna.

Hodowla karpia w tradycyjny sposób generuje straty
Hodowla karpia w zwykły tradycyjny sposób, często okazuje się być nieopłacalna

Dodatkowym źródłem strat jest proces karmienia. Wykorzystanie standardowych podajników wiąże się z utratą części pokarmu. Niestety, według znanych komercyjnych metod trafia ona na dno i ulega rozkładowi, przez co spada jakość wody w zbiorniku, a hodowca musi podjąć dodatkowe prace, zwiększające koszty działania w celu uzupełnienia pokarmu (np. zakup dodatkowej karmy).

Ostatecznie wymienione czynniki powodują spadek zyskowności całej hodowli, co w najgorszych przypadkach powoduje, że jej prowadzenie staje się całkowicie nieopłacalne.

Problemy podczas załadunku i zimowania karpi

W wielu przypadkach dużym wyzwaniem jest dokonanie odłowu karpi. Zwykle wymaga to całkowitego bądź częściowego upuszczenia wody ze stawu.

Tradycyjne metody załadunku karpi są wadliwe

Tradycyjne metody opierają się na wykorzystaniu sieci. Wówczas ryby zapędzane są w jedno miejsce, by następnie zostać wyciągnięte i przygotowane do sprzedaży (w przypadku osobników dorosłych jako tzw. „handlówki”), bądź do liczenia albo zimowania (w przypadku ryb, które jeszcze nie osiągnęły odpowiedniej wagi). Ze względu na to, że odłowów zazwyczaj dokonuje się przy niskich temperaturach (ryby w niskich temperaturach są ociężałe i łatwiejsze do schwytania), proces odławiania jest dla hodowców bardzo wyczerpujący.

Dodatkowo, sam proces wypuszczania wody ze stawów wiąże się z koniecznością stosowania specjalnych elementów konstrukcji zbiornika w formie kanałów czy tzw. „mnichów”, pozwalających na odpływ wody ze stawu. Oprócz tego, że wymaga specjalnego formowania zbiornika, jest czasochłonny i kosztowny, a im większa jest objętość stawu, tym dłużej będą trwały prace.

Co więcej, po dokonaniu odłowu istnieje szansa, że nie wszystkie ryby zostały schwytane przez hodowców. W przypadku, gdy staw pozostaje przez dłuższy czas bez wody (np. w przypadku jego czyszczenia), pozostałe ryby giną i to skutkuje dodatkowym zmniejszeniem rentowności całej hodowli karpi.

Degradacja ekosystemu zbiornika ze względu na hodowlę karpi

Podczas prowadzenia hodowli karpi, szczególnie w przypadku dużych ilości tych ryb, hodowla znanymi technikami często prowadzi do degradacji środowiska naturalnego. Odchody ryb, resztki paszy, a także szczątki nieżywych osobników wpływają na poziom natlenienia wody oraz rozwój glonów i bakterii, przyczyniając się do wyjaławiania stawu.

W efekcie zostaje zachwiana naturalna równowaga biologiczna, a niestety często dzieje się to bezpowrotnie. Jednak, aby temu zapobiegać, zbiorniki poddaje się sztucznemu napowietrzaniu, co z kolei jak się można domyślić, wiąże się z dodatkowymi kosztami i obniżeniem rentowności z hodowli.

Problemy z jakością mięsa karpi

Wspomniany wyżej niekorzystny stan wody spowodowany znanymi technikami hodowania karpi oraz możliwość przebywania ryb w zamulonym dnie bezpośrednio wpływa na jakość mięsa. Trzeba zaznaczyć, że nabywcy często skarżą się, że zakupiona ryba ma charakterystyczny posmak „mułu”, który psuje jej naturalne walory smakowe.

Ten posmak niestety aktualnie stał się tak powszechny, że w opinii publicznej karpie znane są z tego niekorzystnego posmaku, co powoduje, że niektórzy konsumenci końcowi nie decydują się na zakup karpia tylko innej ryby, często eksportowanej z zagranicy, co wpływa niekorzystnie na zyski lokalnych hodowców karpi.

Podsumowanie problematyki rozwiązywanej przez wynalazek:

  • problemy związane ze stratami finansowymi podczas hodowli karpi:
    • wyjadanie ryb przez drapieżniki (wodne lub powietrzne) oraz ich wykradanie przez kłusowników, co zmniejsza ogólną ilość ryb w stawach i rentowność hodowli,
    • niezupełne wykorzystanie paszy (część opada na dno) powodujące zwiększenie kosztów na paszę i na dodatkowe procesy karmienia ryb,
  • problemy podczas załadunku i zimowania karpi:
    • konieczność spuszczania wody ze stawów w celu odłowienia ryb,
    • niekorzystne warunki pracy podczas odławiania ryb (niska temperatura, konieczność przebywania w zimnej wodzie),
    • trudności z odłowieniem wszystkich karpi ze zbiornika,
  • problemy ekologiczne – degradacja ekosystemu zbiornika wodnego:
    • spadek natlenienia oraz ogólnej jakości wody poprzez zanieczyszczenie odchodami, resztkami karmy oraz szczątkami martwych ryb,
    • ryzyko całkowitej degradacji ekosystemu zbiornika,
    • wymóg stosowania sztucznego napowietrzania wody, co zwiększa koszty hodowli karpi,
  • problemy z jakością mięsa hodowanych ryb:
    • posmak mułu, wpływający na pogorszenie walorów smakowych ryb.

Cel wynalazku

Celem wynalazku było opracowanie ekologicznej technologii hodowli karpi w oparciu o zespoły tzw. sadzów,  które można będzie wdrożyć na różnego rodzaju zbiornikach wodnych i która pozwalałaby na:

  • zwiększenie zyskowności prowadzonej hodowli,
  • zwiększenie ilości wyhodowanych ryb
  • zwiększenie szybkości odławiania konkretnej ilości ryb,
  • ograniczenie negatywnego wpływu hodowli na ekosystem zbiornika,
  • poprawę walorów smakowych uzyskiwanych ryb (pozbycie się posmaku „mułu”)

Osiągnięcie ww. celów byłoby możliwe dzięki ograniczeniu strat zarówno samych ryb (narybku oraz osobników dorosłych karpi), jak i paszy, poprzez zastosowanie specjalnej konstrukcji zamkniętych, uniwersalnych sadzów hodowlanych z podajnikami karmy oraz specjalnej ekologicznej techniki hodowli tymi sadzami, podzielonej na poszczególne etapy.

Znane rozwiązania – stan techniki

Opis patentowy nr PL69927 Y1

Znany z polskiego opisu ochronnego PL69927 Y1 karmik dla ryb służący do dokarmiania ryb w stawach hodowlanych posiada pływak, do którego zamontowana jest siatka zabezpieczająca przed podbieraniem karmy przez ptactwo z powierzchni wody, a poniżej pływaka zamontowana jest za pomocą wsporników perforowana platforma, przy czym pływak ten wyposażony jest w uchwyt przeznaczony do zamocowania tego karmnika.

Karmnik dla ryb wyposażony w pływak
Karmik dla ryb wyposażony w pływak PL69927 Y1
Karmnik grawitacyjny, hodowla karpi
Karmnik grawitacyjny do karmienia ryb paszami sypkimi PL162505 B1

Opis patentowy nr PL162505 B1

Znany jest z polskiego opisu patentowego PL162505 karmik grawitacyjny do karmienia ryb paszami sypkimi granulowanymi lub ziarnistymi przeznaczony do stosowania w gospodarstwach rybackich składa się z korytka podobnego zbiornika paszowego, którego dno ma szczelinę na całej długości, a pod nią umieszczona jest ruchoma listwa paszowa oraz pręty dozujące ze zgarniaczami paszy.

Z kolei wewnątrz tego zbiornika zamontowany jest odciążacz paszy, a do zewnętrznej ściany jego dna przymocowane są listwy regulacyjne, w górnej wewnętrznej jego części zamontowana jest poprzeczka z zawieszonymi na niej prętami dozującymi, przy czym środkową część pręta dozującego stanowią strzemiona obejmujące listwę paszową, nad którymi znajdują się zgarniacze paszy, przy czym długość tych prętów dozujących jest regulowana.

Wypromuj swój wynalazek

Opis patentowy nr US4237820

Znany z opisu patentowego US4237820 sposób i układ do karmienia ryb zawierający zbiornik rybny przystosowany do wypełniania go wodą i posiadający ściankę dolną oraz wyposażony w stanowisko do karmienia i podawania paszy dla ryb, przy czym stanowisko to posiada element w kształcie lejka usytuowanego obok dolnej ściany tego zbiornika oraz element w kształcie miseczki i rurę przewodową usytuowaną pionowo pomiędzy tymi elementami.

Poza tym stanowisko to jest przystosowane do napełnienia go wodą z wymuszonym kierunkiem jej przemieszczania się tak, aby utrzymać pływającą w niej paszę, przy czym stabilna w wodzie pasza dla ryb zawiera drobnoziarniste substancje odżywcze i spoiwa zawierające białko.

Wynalazek karmienia ryb w hodowli karpi
Wynalazek sposobu i układu karmienia ryb US4237820

Opisy patentowy EP1139730B1

Znana z europejskiego opisu patentowego nr EP1139730B1 metoda komercyjnej hodowli ryb jadalnych euroazjatyckiego sandacza polegająca na dostosowaniu jelita sandacza do przejmowania suchych pokarmów poprzez enzymatyczne otwieranie jelita na etapie jego larwy.

W stadium narybku i stadium dorosłym sandacz nadal przyswaja suchą paszę i rośnie w hodowli ryb tak samo, jak ryby z rodziny łososiowych. Dzięki temu zabiegowi już w stadium larwy sandacz traci swój naturalny drapieżny instynkt myśliwski, dzięki czemu może być hodowany przez akwakulturę, wykorzystując suchą paszę jako jedyne pożywienie.

Przy realizacji tego sposobu przygotowuje się najpierw w zbiorniku do wylęgu larw pożywkę zawierającą Rotifera i Cladocera wraz z Copepodą, a zapłodnione jaja rozwijają się we mgle wodnej do czasu, aż będą gotowe do wyklucia, po czym do zbiornika wylęgowego dodaje się mniejszą ilość Cladocera i Copepoda, a sandacz dopuszcza się do karmienia w zbiorniku lęgowym, dopóki jego larwy nie opuściły stadium larwalnego i przeszły do etapu narybku osiągając długość 25-35mm, po czym narybek ten zostaje przeniesiony do zbiornika hodowlanego i rozpoczyna się  przystosowywanie go do karmienia na sucho, po czym hodowanie do etapu, na którym ryby są gotowe do zabicia, odbywa się suchą paszą jako jedynym źródłem odżywiania dla ryb.

Wady znanych rozwiązań według stanu techniki

Rozwiązania znane według stanu techniki posiadają znaczące wady.

W przypadku pierwszego rozwiązania znaczącą wadą jest brak możliwości samodzielnego pobierania pokarmu przez rybę – hodowca sam musi regularnie kontrolować ilość karmy oraz częstotliwość podawania.

Drugie rozwiązanie stanowi jedynie podajnik paszy, nie stanowi więc ochrony dla ryb np. przed drapieżnikami.

Rozwiązanie trzecie z kolei wiąże się z koniecznością mechanicznego wprawiania układu karmienia w ruch z wykorzystaniem silnika, co powoduje stres ryb i nie nadaje się do hodowania karpi.

Ostatni wynalazek stanowi zupełnie inną technologię hodowli ryb, nie dotyczy karpi.

Według przeprowadzonych dokładnych badań patentowych nie istnieje na rynku produkt i technologia pozwalające na hodowlę karpi, które będą rozwiązywać wszystkie problemy, które zostały opisane powyżej.

Budowa wynalazku i warianty wykonania

Wynalazek Pana Wieńczysława Wawerskiego został zgłoszony do Urzędu Patentowego jako patent na wynalazek w kilku wariantach wykonania. Dzięki temu osiągnięto bardzo szeroki zakres ochrony zawierający zarówno sposób hodowli karpia w zbiornikach wodnych, jak i same zbiorniki wodne, do stosowania tego typu rodzaju hodowli.

Wynalazek: Sposób hodowli karpia w sadzy i technologia hodowli karpi w sadzy.

Wynalazek: Sadza do hodowli karpia wg technologii opisanej w przedmiotowym zgłoszeniu patentowym.

Wynalazek to sposób komercyjnej hodowli karpia w zbiorniku wodnym, zbiornik wodny oraz zespół sadzów do stosowania tego sposobu, którego istota została pokazana w oparciu o dwa przykładowe zastosowania tej technologii. Opis patentowy został skonstruowany w taki sposób, aby objąć ochroną większą ilość wariantów, różniących się pomiędzy sobą, gwarantując szeroką ochronę.

Należy wspomnieć, że omawiany sposób cechuje się uniwersalną konstrukcją oraz możliwością zastosowania go na różnego typu zbiornikach, spełniających wymagania techniczne, a także prostą konstrukcją i możliwością prowadzenia hodowli karpi bez uszczerbku na ekosystemie zbiornika wodnego.

Wynalazek: Sadza do hodowli karpia wg technologii opisanej w przedmiotowym zgłoszeniu patentowym.

Zastosowanie hodowli według opisanego sposobu opiera się na wykorzystaniu zespołu sadzów – odpowiednio ukształtowanych klatek chroniących hodowane ryby przed drapieżnikami oraz podajników paszy, pozwalających na dostarczenie im pokarmu.

Tego typu sadze umieszczone zostają na odpowiednio usytuowanych i przygotowanych zbiornikach, których wymiary gwarantują spełnienie wymagań zawartych w opisie patentowym, zależnych od etapu hodowli.

Budowa zespołu sadza do hodowli karpia

Integralnym elementem konstrukcyjnym w przedmiotowej metodzie do hodowli karpia jest zespół sadza, wykonanego z metalowej powlekanej ramy, której dno i ściany boczne wypełnione są powlekaną siatką metalową z oczkami o profilu prostokątnym, o wielkości dostosowanej do wielkości umieszczanego w nich narybka.

Jego górna ściana utworzona jest zaś z listwowych podestów drewnianych oraz usytuowanej pomiędzy nimi siatki wolierowej z oczkami o profilu prostokątnym.

Ponadto w górnej części tego pojemnika pod tymi podestami umieszczone są po dwa cylindryczne zbiorniki wypornościowe, których górne łukowe części wystają ponad powierzchnię siatki, natomiast do jednego z podestów przymocowany jest podajnik paszy.

Pod podajnikiem, wewnątrz pojemnika – umieszczone jest wiszące koryto paszy z wyjęciem trapezowym na jego wewnętrznej ścianie, które za pomocą prętów przymocowane jest do ramy tego zespołu sadz.

Zespół sadza stosowany do hodowli karpi według opisu patentowego.

Budowa podajnika paszy do sadzy do hodowli karpi

Konstrukcja podajnika paszy do sadzy w celu hodowli karpi stanowi pojemnik wypełniony karmą, który posiada ruchomą pokrywę z zamknięciem. Zasada działania opiera się na wykorzystaniu ruchomego pręta połączonego z przesłoną (tzw. „kiwaka”). Wówczas karp, trącając pyskiem pręt, wywołuje ruch przesłony względem otworu zsypowego i zsypywanie się karmy do pojemnika w sadzy.

Przekrój podajnika do paszy - jednego z elementów składowych zespołu sadza

Wymogi dla stawów hodowlanych karpi według wynalazku

Do hodowli karpi może zostać wykorzystany niemal dowolny zbiornik słodkowodny, spełniający wymagania dotyczące wielkości i jego usytuowania. Jednym z głównych kryteriów jest dominujący kierunek wiatru, gdyż w Polsce przez większą część roku dominują wiatry zachodnie.

Korzystnie jest zatem, aby poszczególne rzędy zespołów sadzów zorientowane były w odpowiedni sposób do tego kierunku. Takie odpowiednie ustawienie gwarantuje cyrkulację wody, dzięki czemu karpie ciągle przebywają w natlenionym środowisku.

Parametry technologii hodowli karpi w sadzach

Zasadniczym wymaganiem, stawianym technologii zbiornikowi wodnemu, jest zachowanie odpowiednich odległości:

  • L1– odległość pomiędzy rządami sadz do hodowli karpi w zespole rzędów,
  • L2– odległość pomiędzy poszczególnymi sadzami w jednym rzędzie sadz,
  • L3– odległość pierwszego rzędu sadz do hodowli karpi od wschodniego i zachodniego brzegu zbiornika,
  • L4 – odległość pomiędzy zespołami rzędów z sadzami,
  • L5– odległość od brzegu północnego i południowego skrajnego sadza w rzędzie,
  • L6– odległość od skrajnego sadza do kotwy mocującej do brzegu,
  • L7– odległość pomiędzy poszczególnymi bateriami sadzy
  • G – głębokość w odległości L5 od brzegu
  • H – wysokość sadza H, w zależności od etapu hodowli.

Warto dodać, że można wyróżnić dwa zasadnicze rodzaje zbiorników wodnych, przeznaczonych do chowu i zimowania karpi.

Wariant 1 zbiornika do hodowli karpi – zbiornik do zimowania narybku karpi

Zbiornik do zimowania narybku karpi charakteryzuje się rozmieszczeniem sadzów, zawierających wysoką ilość odłowionego narybku w stosunkowo dużej odległości względem siebie. Dzięki temu, mimo dużej ilości zgromadzonych w pojedynczym pojemniku ryb, zawartość tlenu w wodzie jest odpowiednio wysoka, aby umożliwić im przeżycie.

Do zapobiegania przemieszczaniu się sadzów podczas zimowania zastosowano liny mocujące do brzegów oraz opcjonalne kotwy, utwierdzające sadze do dna zbiornika.

Zbiornik przygotowany do zimowania karpi w widoku od góry
Zbiornik przygotowany do zimowania karpi w widoku od góry

W takiego typu zbiorniku można zimować ryby – zarówno osobniki młode (narybek), jak i tzw. kroczek oraz dorosłe osobniki na sprzedaż.

Wariant 2 – zbiornik do hodowli oraz zimowania

Do cech charakterystycznych tego zbiornika można zaliczyć pogrupowanie sadzów w tzw. baterie. Ilość baterii w poszczególnych rzędach jest uzależniona od wymiarów zbiornika. Ważnym elementem, oprócz zachowania odpowiednich odległości, jest zachowanie odpowiedniej ilości ryb do pojedynczego sadza.

Ze względu na to, że sadze są pogrupowane w baterie, konieczne jest zmniejszenie ilości ryb, wprowadzanych do pojedynczego pojemnika. W tym przypadku ogranicza się ilość ryb, dzięki czemu utrzymywany jest odpowiedni poziom natlenienia.

W zależności od zastosowania można wyróżnić dwie odmiany zbiornika w tym wariancie, różniące się pomiędzy sobą. W przypadku zimowania, ze względu na konieczność zabezpieczenia sadzów przed przemieszczaniem się, stosuje się kotwy mocujące, zarówno do brzegów, jak i do dna zbiornika.

Widok z góry na zbiornik przygotowany do zimowania karpi w sadzach według wariantu 2
Widok z góry na zbiornik przygotowany do zimowania karpi w sadzach według wariantu 2

W przypadku zbiornika do hodowli osobników dorosłych występuje jedna zasadnicza różnica: usuwa się kotwienie oraz stosuje luźne liny, pozwalające na swobodne przemieszczenie się baterii na pewnym obszarze. Dzięki temu zanieczyszczenia i resztki paszy, które wydostaną się poza pojemnik, zostają rozrzucone na większym obszarze, przez co ich wpływ na wyjałowienie dna będzie zdecydowanie mniejszy.

Widok z góry na zbiornik przygotowany do hodowli karpi w sadzach według wariantu 2
Widok z góry na zbiornik przygotowany do hodowli karpia w sadzach według wariantu 2

Wynalazek charakteryzuje się elastycznością – możliwe jest zastosowanie rozwiązań pośrednich, pomiędzy poszczególnymi wariantami, odpowiednio dostosowanych do jakości wody i ukształtowania zbiornika.

Technologia hodowli karpia w sadzy

Oprócz sprzętu oraz zbiornika do hodowli wynalazek obejmuje również technologię chowu karpi. Bez twej wiedzy, nawet dysponując odpowiednim pojemnikiem, karmidłem oraz zbiornikiem, nie jest możliwe uzyskanie zadowalających rezultatów.

Według tej metody proces hodowli karpia w sadzy podzielony jest na pięć etapów, które obejmują cały trzyletni okres hodowli.

Etapy hodowli karpia
Etapy hodowli karpia

Etap I – „Wiosna – jesień”

Pierwszy etap hodowli trwa od wiosny do jesieni pierwszego roku hodowli. Hodowca zakupuje narybek i wpuszcza go do stawu hodowlanego, wyposażonego jedynie w podajniki karmy. Początkowo narybek pobiera pokarm naturalny, następnie podaje się mu pokarm na bazie białka w formie specjalnie przygotowanej paszy.

Po upływie trzech tygodni hodowca rozpoczyna proces przyzwyczajania ryb do korzystania z podajników. W tym celu poprzez delikatne trącanie elementu podajnika (pręta połączonego z przesłoną otworu zsypowego), dostarcza on rybom porcje karmy, która opadając, zostaje zjadana przez narybek.

Niezjedzona część karmy opada na koryto i może zostać zjedzona przez narybek w późniejszym czasie. Po pewnym czasie (około tygodnia) ryby uczą się korzystać z podajnika samodzielnie.

Początkowo, pokarm dostarczany jest w nieokreślonych odstępach czasowych, aż do osiągnięcia przez narybek wagi około 15 g. Następnie prowadzone jest karmienie w czasie ciągłym, a po osiągnięciu około 20 g zmienia się tryb karmienia. Taki sposób hodowli prowadzi się aż do jesieni.

Etap II – „Zimowanie”

Etap drugi rozpoczyna się w okresie jesiennym, po obniżeniu się temperatury i obejmuje przygotowanie narybku karpia do zimowania. Zostaje on odłowiony oraz przeniesiony do odpowiednio przygotowanych stawów, wyposażonych w zespoły sadzów połączone w rzędy. W pojedynczym pojemniku umieszcza się odpowiednio wysoką ilość narybku.

Dodatkowo istotne karmienie prowadzi się w specjalnym systemie (odpowiednia ilość dni karmienia i przerwy), aż do czasu oblodzenia powierzchni zbiornika, po czym przerywa się karmienie – małe karpie w niskich temperaturach wprowadzają się w stan letargu, polegający na spowolnieniu metabolizmu oraz ograniczenia spożywania pokarmu.

Etap III – „2 rok wiosna-jesień”

Etap trzeci, mający miejsce na wiosnę (marzec, kwiecień drugiego roku hodowli), obejmuje zdemontowanie zespołów sadzów i przetransportowanie ich do pomostów rozładowczych. Odłowiony w ten sposób narybek jest umieszczany luzem w zbiornikach wyposażonych w podajniki paszy.

Nie umieszcza się go w sadzach, ze względu na dużą ruchliwość poszczególnych osobników i związane z tym straty paszy wypadającej poza koryto. Karmienie prowadzi się podobnie jak we wcześniejszym etapie.

Na jesieni, po osiągnięciu około 400 g, narybek zyskuje miano kroczka.

Etap IV „2 rok zimowanie”

Etap czwarty, odbywający się na jesieni drugiego roku hodowlanego, obejmuje odłowienie kroczka, pływającego luzem w zbiorniku i umieszczenie go w zespołach sadzów w celu przezimowania. Może to zostać zrealizowanie na dwa sposoby:

  • Pierwszy sposób polega na odłowieniu kroczka i umieszczeniu go w sadzach w odpowiedniej ilości, a następnie rozmieszczeniu zespołów sadzów w rzędach, podobnie jak do zimowania narybku. Karmienie również prowadzone jest podobnie jak dla narybku, aż do zapadnięcia w stan letargu.
  • Drugi sposób polega na odłowieniu kroczka, posortowaniu go i odliczeniu kilkudziesięciu sztuk, po czym umieszczeniu tej liczby osobników w sadzach ustawionych na zbiorniku. Podobnie jak w poprzednim przypadku, karmienie odbywa się analogicznie jak dla narybku. Sposób ten powoduje, że kroczek karpia przygotowany jest do dalszej hodowli na wiosnę, bez konieczności kolejnego rozładunku i sortowania.

Etap V „Ostateczny etap hodowli karpia w sadzach”

Etap piąty, mający miejsce na wiosnę w trzecim roku hodowli, różni się, w zależności od sposobu realizacji etapu poprzedzającego.

  • W przypadku, gdy w etapie IV kroczek karpia został odłowiony i umieszczony w sadzach, na wiosnę odbywa się odławianie i sortowanie. W dalszej kolejności posortowane osobniki umieszcza się w ilości kilkudziesięciu sztuk/sadz i prowadzi hodowlę w sadzach na zbiorniku z karmieniem w specjalnym trybie, aż do osiągnięcia przez osobniki dorosłe („handlówkę”) 2,5-3 kg.
  • W przypadku wcześniejszego posortowania kroczka karpia w etapie IV, etap piąty polega jedynie na odpięciu niektórych kotew mocujących i zamontowaniu luźnej liny umożliwiając pewien zakres ruchu rzędów baterii. Dalsza hodowla jest prowadzona analogicznie jak poprzednio aż do osiągnięcia 2,5-3 kg przez osobniki dorosłe.Dzięki temu przeciwległe płyty szalunkowe są dociśnięte do tulejek i w efekcie konstrukcja jest sztywniejsza.

Ostatecznie w czasie demontażu szalunku (po wyschnięciu betonu) system ten, dzięki tworzywowym tulejom pozwala na ponowne wykorzystanie ściągów, ponieważ w czasie stygnięcia betonu ściągi te nie będą narażone na bezpośredni kontakt z betonem. W wyschniętym betonie pozostają jedynie tulejki tworzywowe.

Zalety wynalazku

Zalety związane z korzystania z sadzowej hodowli karpia

  • Zwiększenie zyskowności przedsiębiorstwa prowadzącego hodowlę karpia,
  • Znaczne obniżenie kosztów wyprodukowania 1 kg ryby,
  • Zwiększenie ilości ryb, możliwych do uzyskania z 1ha zbiornika, ze względu na wysoką przeżywalność ryb (bliska 100%),
  • Poprawa walorów smakowych oraz ogólnej jakości sprzedawanych ryb,
  • Zmniejszenie stopnia degradacji ekosystemu zbiornika podczas hodowli,
  • Uniwersalny charakter prezentowanych rozwiązań, a co za tym idzie, możliwość stosowania go na różnego typu zbiornikach wodnych,
  • Prostota konstrukcji – większość elementów wyprodukowano samodzielnie, wykorzystując powszechnie dostępne podzespoły,
  • Sprawdzony sposób hodowli – technologia ta od kilku lat działa, przynosząc właścicielowi znaczne zyski,
  • Możliwość odłowienia określonej ilości ryb w łatwy sposób z wykorzystaniem pomostów rozładowczych, bez konieczności wypuszczania całej wody ze zbiornika,
  • Brak konieczności stosowania sztucznego napowietrzania, a co za tym idzie, dalsze obniżenie kosztów hodowli,

Zalety związane z produkcją i wdrożeniem stanowiska:

  • projekt chroniony prawnie,
  • zespoły sadzów tanie w produkcji – zastosowanie łatwo dostępnych materiałów i podzespołów gwarantuje szybkie wdrożenie linii technologicznej wykonawczej,
  • sprawdzone rozwiązanie, gwarantujące efekty,
  • nowość w zakresie hodowli karpia w sadzach,
  • wdrażając go możesz ubiegać się o dofinansowania takie, jak:
  • kredyty technologiczne,
  • transfer technologii (pokrywa koszty zakupu),
  • inne
  • dzięki swojej uniwersalności, wynalazek ten będzie miał szerokie grono potencjalnych odbiorców, szczególnie firmy zajmujące się hodowlą karpi, właściciele i dzierżawcy zbiorników wodnych.

Zastosowanie wynalazku

Przedstawiony wynalazek dedykowany jest wszystkim hodowcom zajmującym się karpiami oraz właścicielom i dzierżawcom zbiorników wodnych, którzy chcą wykorzystać ich możliwości.

Pan Wieńczysław, pomysłodawca wynalazku, szczególnie stara się, aby technologia ta znalazła zastosowanie w pierwszej kolejności na obszarze Polski, gwarantując wysoką pozycję na rynku europejskim w branży hodowlanej. Nie wyklucza jednak współpracy z inwestorami i hodowcami spoza granic kraju.

Poziom zaawansowania projektu (skala TRL)

Wynalazek Pana Wieńczysława tj. sposób komercyjnej hodowli karpia w zbiornikach wodnych oraz zbiorniki wodne do stosowania tego sposobu, znajduje się na dziewiątym (najwyższym) poziomie wg skali TRL.

Więcej o skali gotowości technologicznej przeczytasz tutaj: Poziomy gotowości technologicznej TRL – co to jest?

Kup lub wynajmij pomysł!

Twórca wynalazku poszukuje partnerów i przedsiębiorców skłonnych wdrożyć jego sposób hodowli karpia w sadzach w swoich stawach. Pan Wieńczysław jest otwarty na wszelkie propozycje i możliwości współpracy dla przedstawionego wynalazku. Propozycje wynalazcy to:

  • partnerstwo biznesowe,
  • udzielenie licencji,

Jeśli jesteś zainteresowany tym lub innym wynalazkiem, chcesz uzyskać więcej informacji, masz pytania… Napisz do nas: kontakt@wynalazca.tv

Podsumowanie – Wynalazek na sprzedaż

Tytuł wynalazku: Hodowla karpia w sadzy, szad i technologia hodowli karpia
Dotyczy branż: hodowlana
Twórcy wynalazku: Wieńczysław Wawerski – doświadczony hodowca ryb, który od 1989 roku jest właścicielem własnego gospodarstwa rybnego „Odra” na terenach gminy Gorzyce. Po wielu latach spędzonych na opracowywaniu skutecznej i wydajnej metody hodowli karpi udało mu się stworzyć innowacyjną technologię i produkt.
Założenia, działanie i zalety wynalazku:

Główne założenia: proste w użyciu, zwiększenie współczynnika przeżywalności karpi, zmniejszenie strat finansowych podczas hodowli, zwiększenie zysku wynikającego ze sprzedaży karpi.

Zasada działania:

Wynalazek: Sadza do hodowli karpia wg technologii opisanej w przedmiotowym zgłoszeniu patentowym.

“Hodowla Karpia w sadzy” – opiera się na wykorzystaniu zespołu sadzów – odpowiednio ukształtowanych klatek chroniących hodowane ryby przed drapieżnikami oraz podajników paszy, pozwalających na dostarczenie im pokarmu. Tego typu sadze umieszczone zostają na odpowiednio usytuowanych i przygotowanych zbiornikach, których wymiary gwarantują spełnienie wymagań zawartych w opisie patentowym, zależnych od etapu hodowli.
> Przejdź na stronę produktu tego wynalazku <

Zalety funkcjonalne: Zwiększa skuteczność przedsiębiorstwa prowadzącego hodowlę karpia, poprawa walory smakowe i jakość sprzedawanych ryb, zmniejsza stopień degradacji ekosystemu podczas hodowli karpia, nie trzeba stosować sztucznego napowietrzania.

Zalety biznesowe: projekt chroniony prawnie, nowy na rynku, tani w produkcji, możliwość rozwoju projektu poprzez dofinansowanie, łatwy w marketingu, szerokie grono odbiorców, uniwersalność.

Dla kogo?
  • Branże hodowlane,
  • Inni producenci lub prywatni inwestorzy.
Stopień zaawansowania produktu: Poziom 9 wg skali TRL

(więcej o skali TRL na: https://wynalazca.tv/trl

Rodzaj ochrony: Zgłoszenie patentowe
Rodzaj współpracy:

Twórcy są otwarci na wszelkie propozycje i oferty. Proponowana współpraca:

  • partnerstwo biznesowe,
  • udzielenie licencji,
Możliwości dofinansowania wdrożenia/zakupu projektu z programów UE: Tak

Przykładowe programy: kredyt technologiczny, transfer technologii (pokrywa koszty zakupu wynalazku) i inne.

Dane kontaktowe: Napisz na kontakt@wynalazca.tv lub zadzwoń +48 662-067-517

Sprzedaj swój pomysł!

Jeśli jesteś wynalazcą i chcesz sprzedać swój pomysł, udzielić na niego licencji lub zarabiać na nim w inny sposób – zapraszam Cię serdecznie do kontaktu z nami. Możemy przygotować dla Twojego pomysłu materiały sprzedażowe, takie jak widzisz tutaj m.in.:

  • animacje i wizualizacje 3d
  • funkcjonalny prototyp
  • oferty informacyjno – sprzedażowe w oparciu o posiadane materiały
  • pomóc w promocji i sprzedaży Twojego pomysłu

Jeśli jesteś zainteresowany tą propozycją – uzyskaj więcej informacji na kontakt@wynalazca.tv

Wypromuj swój wynalazek

inż. Michał Sochacki

Inżynier konstruktor at CSTNG.pl
Jestem inżynierem konstruktorem. Tytuł ten uzyskałem w 2018 na Politechnice Rzeszowskiej na kierunku lotnictwa i kosmonautyki o specjalności silników lotniczych. Obecnie kontynuuję studia na tym samym kierunku na stopniu magistra oraz pracuje w biurze projektowym zdobywając cenne na rynku pracy doświadczenie.
inż. Michał Sochacki
Close